Wandelen in dromen

[…] En als ik mijn vrienden er al eens een keer toe kreeg met mij mee te gaan naar het museum, deden ze niet veel anders dan buiten het blikveld van de suppoost kattekwaad uithalen of mij belachelijk maken omdat ik in diepe aandacht verzonken stond voor een Asmatschild alsof ik het vroegrijpe figuurtje van Annie Wildernis stond te bewonderen. Sinds mijn jongensjaren, waarin ik me een eenling voelde en was, is er veel veranderd. De musea worden bijkans overlopen, vooral door de jeugd. De honger naar schoonheid, het besef dat men niet alleen bij het koersverloop van de AEX-index kan leven, neemt gestadig toe. De aandacht die op middelbare scholen aan kunst in al zijn vormen wordt besteed, breidt zich als een inktvlek uit. We willen geen vee worden dat sjokkend achter winkelwagentjes in de supermarkt de laatste koopjes najaagt. Nee, we willen volwaardige mensen worden die weten dat het aanschouwen van al die wonderlijke kunstvormen in de musea broodnodig is; dat het wandelen in dromen de vaak povere werkelijkheid zinvol maakt. […]

Jan Wolkers in de inleiding bij de Teylers-agenda voor 2000.

 

Waltzertraum

Ein Waltzertraum

An der Grenzstation
angelangt ist jetzt
endlich der Reisende

Ein Zöllner hat ihm
die Schubänder gelöst
die Schuhe ausgezogen

Auf den gehobelten Brettern
des Bodens herrenlos
steht das Gepäck

Das schweinslederne Köfferchen
ist aufgegangen, die arme
Seele entflogen

Den Körper, das letzte
Umsiedlungsgut erwartet
eine peinliche Untersuchung

Gleich kommt der Dr Tulp
mit dem schwarzen Hut und
dem Prosekturbesteck in der Hand

Oder ist der Leib bereits
ausgehölt und gewichtlos und
schwebt, nur von den Finger-

spitzen ein wenig gesteuert
hinüber in das land das
man nur barfuß betreten darf?

_*+*_

Droom in driekwartsmaat

Bij de grenspost
aangekomen is nu
eindelijk de reiziger

Een douanier heeft
zijn veters losgemaakt,
schoenen uitgetrokken

Onder het van de vloer
verheven plankier staat
eenzaam de bagage

Een varkensleren koffertje
is bovengekomen,
de ziel eruit ontsnapt

Het lichaam, dat laatste
doorgangshuis, wacht
een pijnlijk onderzoek

Aanstonds komt de geleerde Tulp
met zwarte hoge hoed, een
ontleedmes in zijn hand.

Of, is het lijf al uitgehold
en gewichtloos, en zweeft
slechts door de vinger-

toppen lichtjes gestuurd
daar naar het land dat men
slechts blootsvoets begaan mag?

uit: W.G. Sebald – Über das Land und das Wasser,
ausgewählte Gedichte 1964 – 2001 (Frankfurt am Main,
Fischer Taschenbuchverlag, 2002)

foto uit het boek, naast het gedicht;

 

Droom ontkomen

Schemering

In ‘t slepend grijs fluweel, in ‘t grijs vertrek,
De voetjes diep in ‘t blank der berevacht,
Leunt ze in den hooggerugden stoel en tracht
Een droom te ontkomen, die haar liefde wekk’.

Bleekrose en gele rozen geuren zacht,
Op ‘t blanke haardkleed, aan haar voetenpaar.
Wie bracht die hulde en lei die bloemen daar?
Door al de glazen vloeit de grijze nacht.

Het boek ligt open, waar ze in droomde en las.
Haar luchtgrijze oogen staren in ‘t verschiet.
En ‘t kwijnend vuur verblijdt de kamer niet;
De vlam smeult weg in grijs fluweel van asch.

Nu bukt ze en beurt de bloemen, éen voor éen,
En werpt ze in ‘t vuur, met tragisch kalm gebaar.
Grijs vlokt het licht op ‘t zilverblonde haar…
Dan wordt het donker – en ze is heel alleen.
Hélène Swarth (1859-1941)

 

Bewaard moment

foto, van onbekende herkomst, opgedragen aan Frans Budé

bewaard_moment

«als alles op een dag zichzelf droomt, het warme
groen plots van plaats verspringt, zachtjes landt,»

 

Fabrieksmatig

Een heuse droomfabriek, Manufaktur der Träume, in Duitsland. Er zijn vast meer op de wereld – daar zal ik naar blijven uitzien.
Deze is gewijd aan de volkskunst van het Ertsgebergte, in het oosten van Duitsland (op de grens met Tsjechië). Basis is een geschonken collectie van Erika Pohl-Ströher, die ook al een hele mineralen-verzameling schonk aan een museum in de buurt. Vooral veel houtsnijwerk, maar denk niet dat het al te oubollig is: er schijnt veel interactiefs …

Scherm008

 

VVdA

Wettelijk

Toen de -nog blanke- Zuid-Afrikaanse regering kinderen begon aan te vallen, was dat voor velen het laatste zetje om zich tegen dat regime te keren. Inmiddels blijkt dat er in Israël een wet is aangenomen die de autoriteiten legitimeert kinderen vanaf de leeftijd van twaalf jaar in de gevangenis op te sluiten. De wet geldt, uiteraard, alleen voor mensen van Arabische afkomst, Palestijnen meer in het bijzonder. Het betreft kinderen die zich te buiten gaan aan “terroristische activiteit”. Daar zal een steen die in een kinderknuistje past wel toe gerekend worden.

 

Wettelijk

Maken we ons af en toe wel wat zorgen over de (vermeende?) uitholling van de rechtsstaat in Turkije. Dat hoeft niet echt. Immers, zolang de door de immer lachende Minister-President met Turkije gesloten “vluchtelingendeal” (de vermindering van het aantal asielzoekers is een Mega Succes, ronkt de VVDdA voortdurend) boven de Egeïsche Zee hangt blijft Nederland een zelfverklaard gidsland. Dus we brengen die Erdogan nog wel op zuiverder gedachten. Als gidsland ben je toch een lichtend voorbeeld voor alle anderen, ook Turken. Al is de regelgeving hier voor de een soms wat nijpender dan voor de ander. Met een donkere huidskleur, beter niet een al te dure auto gekocht. Wetten worden gemaakt om aan het volk op te leggen – de overheid zelf hoeft zich daar niet aan te houden. Of het nou gaat over wat illegaal extra pensioen in een buitenland (niet-moslim buitenland uiteraard), of om ongecontroleerd “vorderen” van persoonsgegevens. Maar dat zijn eigenlijk verwaarloosbare kleinigheden, in de perfecte parlementaire democratie van de moerasdelta aan zee.

Tagged with: