En daar lag ik, weer mezelf

Jazower wijdt een hoofdstuk aan “het droomleven van de Chinezen”, uit de vierde, en eerste helft van de vijfde eeuw.

De droom van Tschuang-Tse staat als motto aan het begin van dat hoofdstuk:

»Ik, Tschuang-Tse, droomde eens dat ik een vlinder was, tot in het diepst van mijn wezen een heen en weer fladderende vlinder. Ik wist slechts dat ik mijn stemmingen als een vlinder beleefde, en was mij mijn menszijn onbewust. Plotseling ontwaakte ik, en daar lag ik: weer “als mezelf”. Nou weet ik het niet, was ik een mens die droomde een vlinder te zijn, of ben ik juist nu een vlinder die droomt een mens te zijn. Tussen mens en vlinder ligt een barrière. Haar overschrijden is transformatie.«

Jazower voegt aan deze droom in de toelichting het volgende toe.
De hier als motto voorgestelde droom van Tschuang-Tse is overgenomen uit het boek “Reden und Gleichnisse des Tschuang-Tse”, de Duitse keuze, van Martin Buber (Leipzig, 1910)
Een snelle blik op internet leert dat dat boek nog steeds antiquarisch is te verkrijgen. Tsuang-Tse was een voornaam taoïstisch filosoof, wiens droom van de vlinder in vele variaties nog steeds opgeld doet. Onderstaande afbeelding is van het affiche van een dansvoorstelling in de VS.

Van een heel andere orde is de  eerste ‘echte’ droom van het hoofdstuk, van Ma-Hing-Ping:

»Ma-Hing-Ping vroeg aan Keng: “Ik droomde afgelopen nacht dat bij thuiskomst de paarden dansten. Een tiental mensen probeerden ze te kalmeren, en klapten in hun handen. Wat betekent dat?”
Keng sprak: “Het paard is het vuur. Dansen is de uitbraak van vuur. Die tegen de paarden opstaan en in de handen klappen, dat zijn de brandweerlieden.”
Ping was nog niet naar huis teruggekeerd of het vuur brak uit.«

Met de volgende toelichting van Jazower.
* het paard is het vuur: het karakter “ma”, paard, bevat het veranderde karakter “ho”, vuur; (Pfizmaier, “Über einige Wundermänner Chinas”, Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie für Wissenschaften, deel 85, pag 91)

Comments are closed.