Wettelijk verankerd

Vorig jaar werd een gewonde Palestijn in Hebron in koelen bloede afgemaakt door soldaat Elor Azaria. Hij, Azaria, werd een nationale held. De minister-president en andere kabinetsleden verklaarden zich solidair. Normaal zou er niks aan de hand zijn geweest, maar de liquidatie werd gefilmd. De camerabeelden zorgden er voor dat de soldaat voor het gerecht werd gedaagd. Hij kreeg veertien maanden. Ter vergelijking, als Palestijnse jongeren met stenen gooien, kunnen ze tot twintig jaar krijgen.

Maar de fans van Azaria waren woedend over de symbolische veroordeling. Na negen maanden werd hij vrijgelaten. Er volgde een uitbundig feest om de moordenaar te fêteren.

Om de militaire wandaden voortaan zo veel mogelijk geheim te houden is een wet aangenomen die filmen van optreden van soldaten in bezet gebied verbiedt. De wet is het zoveelste regeringsinitiatief om mensenrechtenactiviten (want die hadden het filmpje geopenbaard) te behandelen als terroristenvrienden.

Midden juli is er verder een wet aangenomen die de bestaande apartheid tegen de Arabische inwoners van Israel (zo’n vijfde van de bevolking) een wettelijk kader geeft. De informele praktijk van lang is nu formeel door het parlement bekrachtigd – niet-joodse inwoners van het land zijn “untermenschen“. De Arabische inwoners zijn voornamelijk afstammelingen van Palestijnen die niet werden vermoord of gedwongen te vertrekken na de stichting van de staat. Zij hebben zogenaamd gelijke rechten, maar worden voortdurend gediscrimineerd, krijgen ondermaatse dienstverlening, en oneerlijke behandeling op het gebied van educatie, huisvesting en gezondheidszorg.

Toch is het apartheidsregime in Zuid-Afrika op de knieën gedwongen. Kon in de VS een zwarte man president worden. Boycot de joodse staat.

https://www.theguardian.com/world/2018/jul/19/israel-adopts-controversial-jewish-nation-state-law

 

Kalm wegzweven

naar de vergetelheid (resp lekprikken boven de mestvaalt van de geschiedenis)