Afknallen – oneindig

Na 23 dagen mensen vermoorden is het nog niet genoeg. Integendeel – een school met vluchtelingen is een dankbaar doelwit. In eén afknal lekker veel slachtoffers. Bovendien, het is eigendom van de VN. Dus de internationale gemeenschap betaalt wel weer een nieuw gebouw. Maar voorlopig even geen les meer voor de terroristische kinderen.
school afknallen

 

Allemaal gratis

»Het leven dat is een soort lied, volgens mij. Ik vergat jullie nog een Droom te vertellen die ik enige dagen geleden had. Ik kwam aan de hemelpoort, tenminste zo typeer ik maar, eenvoudshalve, de situaatsie. Het was zo een soort portiersgebouwtje, als bij grote fabrieksemplacementen, met een bordje: Hier melden. Een ongelooflijke tocht stond er, die papieren en dorre bladeren voortjoeg. Die portier had maar één arm, & een bril, die vaak afviel, & kon mijn naam maar niet thuisbrengen. Hij zocht in kaartenbakken & laden, zuchtend & mopperend. Tenslotte was mijn dossier gevonden, dat ik moest ondertekenen. Nu weet je dat ik mijzelf als een zeer slecht mens beschouw, & aan die beschouwing van mijzelve tevens een niet gering genot ontleen. Maar in dat dossier stond allerlei onzin. Ik bedoel: dat ging niet over mij, maar kennelijk over geheel iemand anders. Het leek mij een biografie van een autohandelaar, annex heler, annex frauduleuze financierder. (Het ene gat met het andere stoppen, net zoals ik, het gaatje met een praatje vullen.)
Ik sputterde, maar God (de portier) zuchtte en kankerde, dat het ‘maar een formaliteit’ was, & ‘als je dat allemaal moest uitzoeken waar bleef je dan’, etc. Ik heette trouwens ook anders: Revenboer, of iets dergelijks. (Ik geloof dat die naam bestaat trouwens.) Ik tekende maar. Het was wel een echt hersenspoelende droom: zelfs je zonden worden je ontnomen. Diep vernederend. En dan God niet heersend ‘met Zijn rechtvaardigen en machtigen arm’, maar met maar één arm. Nee het was niet Petrus, het was God zelf, dat wist ik zeker. Allemaal gratis zo een droom. Ik hoop dat hij jullie opbeurt.«

Gerard Reve in een brief aan Tiny & Simon (Carmiggelt) van 13 november 1971,
opgenomen in Het Lieve Leven (Amsterdam, Athenaeum-Polak & Van Gennep, 1974; p 101)
reve

 

Afknallen 4

Geen zee gaat te hoog voor het Uitverkoren Volk, in het afknallen van kinderen. Ondanks dat de lokale leiding van de VN de coördinaten van een school waarin vele vluchtelingen opeen gepakt zaten formeel had doorgegeven aan de dappere strijders, werd de binnenplaats getroffen door tankgranaten. Inderdaad: alleen vrouwen en kinderen gedood, tientallen gewonden. Ook ambulances en ziekenhuizen worden vanaf veilige afstand, door helicopters, vliegtuigen en tanks onder vuur genomen. Het zijn immers maar arabieren, die kunnen ongehinderd en ongestraft worden verminkt en vermoord.
Scherm008
https://en.wikipedia.org/wiki/Boycott,_Divestment_and_Sanctions

 

Afknallen 3

Westerse madia in het algemeen, en de Nederlandse en die in de Verenigde Staten in het bijzonder zijn doorgaans uiterst behoedzaam in het rapporteren van “misstanden” als die door intens bevriende naties worden begaan. Des te opmerkelijker dat de NRC het aandurft onbevangen bericht te doen vanuit Gaza (bericht overgenomen van deze link):

Scherm021

Aangrijpende reportage NRC: ‘Alles valt uit elkaar in Gaza’

Alles valt uit elkaar in Gaza. De bestanden, de huizen, de mensen, en de kinderen. Zo begint een aangrijpende reportage in het NRC. De krant schrijft hoe Israël het afgelopen weekend heeft huisgehouden in de wijk Shejaia in Gaza City. Hieronder een samenvatting.

F-16-bommen
Auto’s en ziekenwagens arriveren met tientallen gewonden bij het Shifa-ziekenhuis, gevolgd door honderden vluchtelingen die doodsbang proberen een veilige plek te vinden.

Het eerste slachtoffer dat op zondagochtend het ziekenhuis wordt binnengebracht, is een Palestijns meisje met bruine krulletjes dat hevig trilt van de shock. Ze heeft verwondingen aan haar linkerbeen en volgens een arts zit er mogelijk nog een stuk metaal in haar bovenrug. „Ze heet Nawal”, zegt haar tante Iman, terwijl ze het kleine meisje probeert te kalmeren.

„We sliepen vanochtend nog in het huis van mijn broer in Shejaia”, vertelt Iman. „Mijn broer en zijn echtgenote, hun vijf dochters en ik. Toen begonnen F-16-bommen in de wijk te vallen en werden de muren van het huis omver geblazen. We kropen uit het puin en werden afgevoerd in de auto’s van enkele wijkbewoners.”

De kleine Tala
In het ziekenhuis kan tante Iman weinig meer doen dan het hoofdje van de kleine Nawal liefkozend vasthouden. Ze heeft net gezien hoe Nawals zesjarige zusje Tala is overleden. „Tala’s hersenen hingen uit haar schedel, ik wist dat ze het niet zou overleven”, zegt ze in tranen. Verderop wordt de kleine Tala in een wit lijkkleedje naar buiten gebracht. De vader en moeder van Nawal en Tala raakten ook gewond, maar tante Iman weet niet waar ze zijn.

Armenwoningen
Afgelopen vrijdag lag Shejaia, een wirwar van smalle straatjes en ongerepte ruwe armenwoningen, ook al onder vuur van het Israëlische leger. In het huis van de familie Amtez zijn de avond tevoren drie doden gevallen toen een tankgranaat het huis trof.

De neefjes Muhamed (2,5 jaar), Muhamed Ibrahim (13) en Abed (24) kregen de scherven van de granaat en het scherpe gruis van de muren in hun gezicht. „Vooral de kleine Muhamed was erg toegetakeld”, vertelt hun oom Radi Saudi (56). „We hebben hem in stukken moeten oprapen en begraven.”

Net Syrië
In de hoofdstraat staat een doorzeefde ziekenwagen – verplegers van het Shifa-ziekenhuis hebben al gezegd dat ze ’s ochtends zijn beschoten toen ze gewonden probeerden weg te halen. Nu rijden ziekenwagens heen en weer met gewonden en lijken. Brandweerwagens proberen de branden te blussen. Enkele overgebleven wijkbewoners komen beduusd aanwandelen. „Gaza is veranderd in Syrië”, stamelt Nadal, een jongen van 24.

Plots weerklinkt het ijle gefluit van een Israëlische bom. Een halve seconde, dan een droge ontploffing slechts even verderop. Er dwarrelt gruis neer van de omliggende gebouwen. Enkele seconden later volgt weer gefluit, en nog een knal.

De Israëlische F-16’s en tanks hebben Shejaia veranderd in één grote ruïne.

 

Afknallen 2

Vier jongetjes, aan het spelen op het strand, afgeknald door oorlogsschepen voor de kust van Gaza. Bij de bombardementen zijn vooral burgers, onder wie veel kinderen omgekomen. Dat is de kracht van militair overwicht, en van een wereld die beleefd even de andere kant op kijkt tot ze klaar zijn.
Scherm017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo ging het ook in de nadagen van het apartheidsregime van Zuid-Afrika, dat in zwarte kinderen een prettig en gemakkelijk doelwit vond. Of de zieke geesten die nu nog overal in Afrika kindsoldaten inzetten. Maar in Gaza knijpen we een oogje dicht, want het zijn immers terroristen die bestreden worden, en de grote mensen aan de knoppen “hebben al zoveel geleden” in de tweede wereldoorlog.

 

Politieke zoon

Eindelijk noemt iemand de voorvorige mp van Engeland eens bij zijn echte naam: politieke zoon van Thatcher met een psychiatrische stoornis. Hier.

 

Afknallen

Het enige land op aarde dat ongestraft gehandicapten mag afknallen, de resultaten van een bombardement  in Gaza:

Scherm015

Dat is het land waarvoor Tony Blair zich het vuur uit de sloffen loopt als “midden-oosten gezant”.

 

Naakt

»Mijn dromen zijn bijna elke nacht levendig geweest: in één werd ik met mitrailleurs beschoten door de Nazi’s en tot mijn verbazing was de dood niet onplezierig: ik zweefde monter en onzichtbaar door de lucht; in een andere was ik naakt met een mooie vrouw op openbare plaatsen, daarna opgesloten in een besloten bioscoop. Een tweevoudig perspectief: in mijn ogen en ook objectief – haar naaktheid was overweldigend.«
Paul Auster in Report From The Interior [London, Faber & Faber, 2014; paperback edn, p. 215]
IMG_3066 (Small)

 

Routine

Maar alleen dit, uit de routine, haalt de pers.

 

Vrede

Dat is, zegt een commentator in het hart van de leeuw, niet iets dat gewild is.