Blondie

When I met you in the restaurant
You could tell I was no debutante
You asked me what’s my pleasure
A movie or a measure?
I’ll have a cup of tea and tell you of my dreaming
Dreaming is free
I don’t want to live on charity
Pleasure’s real or is it fantasy?
Reel to reel is living rarity
People stop and stare at me
We just walk on by – we just keep on dreaming
Feet feet, walking a two mile
Meet meet, meet me at the turnstile
I never met him, I’ll never forget him

Dream dream, even for a little while
Dream dream, filling up an idle hour
Fade away, radiate

I sit by and watch the river flow
I sit by and watch the traffic go
Imagine something of your very own
Something you can have and hold

I’d build a road in gold just to have some dreaming
Dreaming is free
Dreaming
Dreaming is free
Dreaming
Dreaming is free

European Data Protection Supervisor

Weer een organisatie die de handschoen tegen de knechting van mensen door de entertainmentindustrie oppakt: de supervisor concludeert dat het Acta-verdrag grondrechten van de Euopese burgers schendt.

 

Foute Keuze

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt
Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven
Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan
Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z’n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief
Dirk Siebe kwam nooit meer thuis
Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden
.

Hoe kortzichtig en klein kan een land worden.

 

Zinloos

Lees bij Webwereld over de discussie in het Europees Parlement over de onzin van het door de Nederlandse overheid opslaan van vier vingerafdrukken van ingezetenen die een paspoort aanvragen.

Tagged with:
 

Zijn dromen bedrog?

»Uit het Psychologisch Droomboek blijkt zonneklaar, dat een droom heel wat meer betekent dan in het algemeen wordt aangenomen. Hij voert u namelijk tot de kennis van de wereld, die “ongekend” in u leeft en die door de droomsymboliek aan de dag treedt. Jack F. Chandu, bekend door zijn astrologische en grafologische arbeid, geeft in zijn boek een overzicht van de betekenis van deze droomsymboliek, zoals die zich in velerlei vormen en uitleggingen openbaart!«

Aldus de flaptekst van Chandu’s droomboek (Den Haag, Stock / Forumboekerij, zj -1968?-). Chandu is niet over één nacht ijs gegaan voor zijn  214 pagina’s uitleg. Er is een uitvoerig register, “weg – (nauw, breed, recht, steil, kronkelig)”. Er is een uitvoerig literatuuroverzicht dat zo’n kleine tweehonder titels omvat – en jawel, ook Jazower wordt daarin genoemd.
Hierna volgen enkele passages. Moeras is opgenomen ter vergelijk met Magda, wier werk eerder is genoemd. Ook de mist komt voor bij Chandu (als uitingsvorm van “water”), en hij hecht er een heel wat meer voor de hand liggende betekenis aan dan Magda.

Landschap
Een droomlandschap kan bekend zijn. In dat geval moeten we nagaan aan welke levensepisode dat landschap herinnert. Dit kan een aanknopingspunt geven. Vaak is het een landschap uit onze jeugd en kan als zodanig een aanwijzing geven, dat we terug moeten naar onze jeugdtijd en gebruik moeten maken van de ervaringen, die we toen hebben opgedaan. Datgene wat onbekend is of niet behoort in een voor ons verder bekend landschap, kan zeer belangrijk zijn. Bekende landschappen kunnen in de droom ook wijzen op omstandigheden die bekend zijn, d.w.z. die men al eerder ervaren heeft. Onbekende landschappen leggen de nadruk op nieuwe omstandigheden. We komen in een situatie, die we niet kennen en waarin het ons dus aan ervaring ontbreekt. De aard van het landschap kan verdere inlichtingen geven.

Meer
Een meer is een symbool van het onderbewustzijn, zoals ook de zee. Het spiegelende wateroppervlak, de waterspiegel, evenals alle spiegelende oppervlakten symboliseren de dromer zoals hij zichzelf ziet, niet zoals hij dus werkelijk is.

Moeras
Een zeer gevaarlijke en kwalijk riekende plaats om in terecht te komen. Het ruikt er naar het rottende, het bedorvene. Wee degene, die er in terecht komt. Hij zakt langzaam dieper en dieper in het moeras en heeft vaak anderen nodig om hem er weer uit te halen. Hetzelfde geldt voor drijfzand. Zelfs al komt men heelhuids uit een dergelijk moeras, dan zal men toch nog alle sporen van het vuil en de modder van zich af moeten spoelen. Het gaat hier om morele smetten, waarvan men zich vrij moet maken.

Stad
Een stad in een droom stelt een bepaald doel (einddoel of mijlpaal op de weg naar het einddoel) voor. De wereldstad duidt op het wereldse, moderne en het vrij zijn van het bekrompene en ook wel eens op de mensenzee, waar men zich als enkeling in ten onder voelt gaan. Het dorp daarentegen stelt meer de kleine, vaak bekrompen, gemeente voor. Al naar gelang de omstandigheden waarin de dromer leeft zal moeten worden bepaald of hier een objectieve uitlegging mogelijk zou zijn.

Water
Het water is een symbool voor het onbewuste, soms ook voor het collectief onderbewuste. Water is een oeroud moedersymbool en heeft verder te maken met begrippen als geboorte, reiniging en intuïtieve kennis. De onderdompeling in het water, evenals de doop met water zijn een zinnebeeld voor het begrip sterven en opnieuw geboren worden. Water kan op verschillende wijze in de droom naar voren komen. Als stromend water duidt het op krachten in ons die reinigend en als zodanig vernieuwend werken. In de vorm van een bron (wel) krijgt het de betekenis dat er fris water (frisse intuïtieve kennis, bijv. waardevolle ingevingen) in ons opwellen. Het komt in ons bovenbewustzijn en dus kunnen we er profijt van hebben. De fontein heeft een soortgelijke betekenis. Tevens is het een symbool voor maagdelijkheid en jeugdige reinheid. Heel vaak is het een symbool voor de jeugd zelf, voor verjonging. Ook hier dus weer het begrip van het opnieuw geboren worden. Stromend water geeft steeds een doorstromen van de geest met nieuwe gedachten aan. Het zijn vruchtbare gedachten, even vruchtbaar als het water dat de landerijen bevloeit. Water is daarom ook een oud vruchtbaarheidssymbool en heeft als zodanig te maken met het begrip geboorte, dus ook een moeder-symbool. Stilstaand water waarschuwt dat er geen doorstroming plaatsvindt. De nieuwe denkbeelden blijven achterwege. Dergelijk water raakt snel verontreinigd en kan geen dienst meer doen voor reiniging. Brak water duidt op het ontbreken van frisse denkbeelden. Hoe nuttig water ook voor ons is, het kan ook een gevaar inhouden. Bij een overstroming bestaat een acuut gevaar van verdrinking. Er is dan ook in het leven iets, waarin we dreigen ten onder te gaan. Vooral wanneer we niet kunnen zwemmen is dat gevaar groot. Men moet geleerd hebben te zwemmen, d.w.z. in het leven zich drijvend te houden. Krijgen we water in kleine hoeveelheden naar binnen, dan kan dat zijn in de vorm van drinken. We willen onze dorst naar kennis lessen. In grote hoeveelheden verdrinken we erin. Golven zijn niet erg, zolang we bijv. aan het strand naar het spel van de golven kijken. Ze duiden het op en af van het leven aan. Torenhoge golven zijn meestal een symbool van moeilijkheden, waarin we dreigen te verdrinken. De vloed die opkomt is een teken, dat vele nieuwe vruchtbare gedachten opkomen. Bij eb hebben we te maken met een vermindering van vruchtbare gedachten. We komen geestelijk droog te liggen. Regen volgt de symboliek van het stromende water. Ook dit is een oud vrucht-baarheidssymbool. De regenwolken bedekken en verduisteren het licht van de zon, dat ons verlichten moet. Zij belemmeren het verkrijgen van inzicht. Dauw is vaak een voorteken van het nieuwe, dat geboren gaat worden. Mist heeft daarentegen als betekenis, dat iets niet slaagt. Men gaat de mist in, d.w.z. dat men de juiste weg kwijtraakt. Men weet niet meer waar men moet gaan of staan. Sneeuw, een andere toestand van water, heeft in reine, ongerepte toestand ook de betekenis van het reine, maagdelijke (zie verder voor dit symbool bij winter). Vuil-geworden sneeuw wijst op een bezoedelde reinheid en niet-maag-delijkheid. Het volgt het symbool van de modder (zie aldaar). IJs is water in verstarde toestand. Even verstard, koud en onbezield kunnen ook de uit ons onderbewustzijn naar boven komende denkbeelden zijn. Er zit geen leven, geen warmte in. IJs duidt vaak op een weerstand tegen de hartstochten Een ijs-klomp noemt men iemand die seksueel moeilijk prikkelbaar blijkt te zijn. Ook is het een symbool voor de dood; men is bevroren. Wat meer gevoelswarmte kan het ijs weer ontdooien en kunnen de vastgevroren vruchtbare gedachten weer ontdooien. Het ijs is een scheidingslijn tussen leven en dood en … opnieuw herboren worden. Vuur kan het ijs ontdooien, doch water kan het vuur blussen. Het blussen van een brand met water kan wijzen op de mogelijkheid om het vuur van de hartstocht te blussen, m.a.w. op een sociaal meer aanvaardbaar peil te brengen.

“Cool facts”

Twaalf  leuke weetjes over dromen circuleren al even op internet – onder deze link. Engels.

Joseph Schmidt

De Joodse Caruso genoemd, vierde Joseph Schmidt triomfen in Duitsland, en later in heel Europa en in Amerika, in de jaren dertig. Ingehaald door de tijd, vluchtte hij voor de nazi’s, en belandde uiteindelijk in een internerings- en werkkamp nabij Zürich, Zwitserland. Daar overleed hij gedesillusioneerd, op 38-jarige leeftijd, aan een hartaanval.

Een kort fragment uit het op 2 mei 1933 in Berlijn ten gehore gebrachte “Ein Lied geht um die Welt”.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

Droste-poes

Was gesagt werden muss

Warum schweige ich, verschweige zu lange,
was offensichtlich ist und in Planspielen
geübt wurde, an deren Ende als Überlebende
wir allenfalls Fußnoten sind.

Es ist das behauptete Recht auf den Erstschlag,
der das von einem Maulhelden unterjochte
und zum organisierten Jubel gelenkte
iranische Volk auslöschen könnte,
weil in dessen Machtbereich der Bau
einer Atombombe vermutet wird.

Doch warum untersage ich mir,
jenes andere Land beim Namen zu nennen,
in dem seit Jahren – wenn auch geheimgehalten –
ein wachsend nukleares Potential verfügbar
aber außer Kontrolle, weil keiner Prüfung
zugänglich ist?

Das allgemeine Verschweigen dieses Tatbestandes,
dem sich mein Schweigen untergeordnet hat,
empfinde ich als belastende Lüge
und Zwang, der Strafe in Aussicht stellt,
sobald er mißachtet wird;
das Verdikt „Antisemitismus“ ist geläufig.

Jetzt aber, weil aus meinem Land,
das von ureigenen Verbrechen,
die ohne Vergleich sind,
Mal um Mal eingeholt und zur Rede gestellt wird,
wiederum und rein geschäftsmäßig, wenn auch
mit flinker Lippe als Wiedergutmachung deklariert,
ein weiteres U-Boot nach Israel
geliefert werden soll, dessen Spezialität
darin besteht, allesvernichtende Sprengköpfe
dorthin lenken zu können, wo die Existenz
einer einzigen Atombombe unbewiesen ist,
doch als Befürchtung von Beweiskraft sein will,
sage ich, was gesagt werden muß.

Warum aber schwieg ich bislang?
Weil ich meinte, meine Herkunft,
die von nie zu tilgendem Makel behaftet ist,
verbiete, diese Tatsache als ausgesprochene Wahrheit
dem Land Israel, dem ich verbunden bin
und bleiben will, zuzumuten.

Warum sage ich jetzt erst,
gealtert und mit letzter Tinte:
Die Atommacht Israel gefährdet
den ohnehin brüchigen Weltfrieden?
Weil gesagt werden muß,
was schon morgen zu spät sein könnte;
auch weil wir – als Deutsche belastet genug –
Zulieferer eines Verbrechens werden könnten,
das voraussehbar ist, weshalb unsere Mitschuld
durch keine der üblichen Ausreden
zu tilgen wäre.

Und zugegeben: ich schweige nicht mehr,
weil ich der Heuchelei des Westens
überdrüssig bin; zudem ist zu hoffen,
es mögen sich viele vom Schweigen befreien,
den Verursacher der erkennbaren Gefahr
zum Verzicht auf Gewalt auffordern und
gleichfalls darauf bestehen,
daß eine unbehinderte und permanente Kontrolle
des israelischen atomaren Potentials
und der iranischen Atomanlagen
durch eine internationale Instanz
von den Regierungen beider Länder zugelassen wird.

Nur so ist allen, den Israelis und Palästinensern,
mehr noch, allen Menschen, die in dieser
vom Wahn okkupierten Region
dicht bei dicht verfeindet leben
und letztlich auch uns zu helfen.

Günter Grass (4 april 2012)