De toekomst van eergisteren

Zal 9 november 1989, de dag dat de Berlijnse muur werd neergehaald, de geschiedenis ingaan als de eerste aanval van Millenium-koorts?
Nog tien jaar. Het Oostblok wankelt, Wallstreet dreigt met steeds kortere tussenpozen te zullen crashen, bedrijfsovernemingen lopen in de tientallen miljarden, ‘1992’ ligt miljoenen nerveuze Europeanen op de lippen, wapenarsenalen worden links en rechts afgebroken, honderdduizenden ‘New Agers’ trekken tegelijkertijd de parken van de wereldsteden in en “zoemen energie”, de islam wil wereldgodsdienst worden, technologische en wetenschappelijke vernieuwingen creëren evenveel problemen als ze oplossen, de aarde wordt warmer, de bossen sterven, hongersnoden teisteren de wereld. Al decennia lang staat het magische jaartal 2000 voor: De Toekomst.
Is alles dan anders? Gaan zich de komende tien jaar veranderingen voltrekken waar de wereld op wacht? Geloven we in de duizelingwekkende mogelijkheden van de technologie? Of raakt de mensheid opnieuw in paniek, net als duizend jaar geleden.
Haven en goed werden in de jaren ’90 van het Eerste Millenium in de steek gelaten in afwachting van de Doomsday. Is er vandaag de dag minder reden voor paniek? Hebben wij niet meer te vrezen van ons eigen handelen dan destijds onze voorouders van De Almachtige?
“De toekomst is de enige overschrijdende waarde voor de mens zonder God”, zei Camus.
O vroeg links en rechts deskundigen en idealisten om hun visie op het Fin de Millenium en daar voorbij; gebaseerd op de feiten, geïnspireerd door hun dromen, en op hun hoede voor de nachtmerrie.
Van de pest van het komende Millenium tot de meest revolutionaire innovatie sinds de uitvinding van de taal: ‘denkbeeldige werkelijkheid’. En, haalt Gorby 1999?

Aldus werd in “O Magazine” van januari 1990 het laatste decennium van het vorige millenium ingeluid met een vooruitblik. Daarbij kwamen spannende onderwerpen aan de orde als “Waar is Marion van Thijn in 1999” en “Terrorisme uit een nieuwe hoek” of “Liberaal kapitalisme” (“een combinatie van vrije markt-economie en politieke democratie zal voortaan op aarde heersen”).
Maar, waar de iPad2 intussen is gelanceerd, trof de volgende passage des te meer. Bedenk dat internet pas vanaf het midden van de jaren negentig gemeengoed werd (registratie van Nederlandse domeinnamen brak pas in 1996 door).

Computer verouderd
In het jaar 2000 is de term ‘Computer’ verouderd. Apparaten herbergen nun eigen computervermogen, PC’s en mainframes vind je nergens meer, behalve in musea. Daarvoor in de plaats komt zoiets als The Tablet, onlangs beschreven door Studenten aan de universiteit van Illinois.
The Tablet is voor een kind even toegankelijk als voor een tachtigjarige, en voor een Ingenieur even bruikbaar als voor een beeldend kunstenaar. De omvang en het gewicht zijn als van een doodgewoon schrijfblok en het ding heeft geen toetsen en knoppen. De sleutelwoorden: veelzijdigheid en draagbaarheid.
De voorkant van de Computer bestaatuit een LCD-scherm waarop een rij ikonen is afgebeeld: een typemachine, een pen, een telefoon, een kalender, een TV enzovoorts .
Stip de typemachine aan met een stift en er verschijnt een toetsenbord. Raak de pen aan en je krijgt gelinieerd papier waarop je rechtsstreeks kuntschrijven of tekenen. Het handschrift wordt automatisch omgezet in getypt schrift, de spelling en grammatica worden door de Computer gechecked en de brief verstuurd.

Het Tablet kan worden aangesloten op allerlei apparatuur, zoals printers, videocamera’s en huishoudelijke artikelen en met een beetje fantasie zit er ook een ‘Wereldwijd Positiebepalings Systeem’ in: satellieten kunnen je exacte positie overal in de wereld bepalen. Waartoe, is niet geheel duidelijk.
Op reis? Stop je Wereldatlas-chip in het Tablet om in die onbekende stad een lekker, ongedwongen restaurant te vinden en vraag meteen een parkeerplaats. De Computer doet ook de reservering.
Beveiliging en behoud van de ‘integriteit’ van het Tablet doe je door de Computer te ‘infecteren’ met goedaardige virussen. Die zullen fouten in het systeem herstellen en het tegen binnendringende programma’s beschermen, precies zoals het menselijk lichaam dat doet.
De verschillende soorten technologie bestaan, ze moeten alleen bijeen worden gebracht. Ondertussen worden de opvolgers alweer uitgedacht: hetzelfde apparaat, maar dan te activeren via gesproken woord, op polshorloge-formaat en -uiteindelijk- via een directe verbinding met de hersenen.

uit: ‘O’ magazine #3, januari 1990

Aardig gedachte-experiment: hoe ziet de “Tablet” er over 21 jaar (dat is 2032) uit?

Over O-magazine kon ik op Internet niet veel gewaar worden – hoofdredacteur was Louis Rosetto (ik veronderstel dezelfde als van “Wired”), eindredacteur Peter Rutten, uitgever “Media Nederland BV”

Update 🙂 – op 23 april werd onderstaande video op Youtube geplaatst. Voor de visuele input, van deze post.