VVdA

Chilcot

images.duckduckgo.comDoor sommigen de “grootste oorlogsmisdadiger van onze tijd” genoemd verklaart opgetogen in een persconferentie bij het verschijnen van het Chilcot-rapport, dat er eigenlijk niets aan de hand is. Hij heeft van de liefdadigheids-organisatie Save the Children (ook in Nederland actief!) dan ook in 2014 al hun belangrijkste onderscheiding, de Global Legacy Award, ontvangen.

Of, in het Engels van auteur Davies die een boek schreef over de invasie van Irak:

As Prime Minister, Mr. Blair was warned consistently and repeatedly by FCO legal advisers that to invade Iraq would constitute the crime of aggression, which the judges at Nuremberg called the “supreme international crime” because it “contains within itself the accumulated evil of the whole.” In Mr. Blair’s case, the “accumulated evil” now includes hundreds of thousands of people killed, cities and villages reduced to rubble and the destruction of an entire society.

Een van de Engelse betrokkenen noemde Bliar in een emotionele reactie voor de draaiende camra’s “de grootste terrorist” – ik hoop dat hij als zodanig ooit berecht wordt, intussen is zijn reputatie, welke spin er ook op wordt losgelaten, op de mestvaalt goed terecht.

UPDATE 30 september 2016.

De New York Review of Books, 13 oktober 2016, brengt een artikel over het Chilcot-report en enkele andere publikaties onder de titel ‘De eeuwige schande van Tony Blair’. Daaruit het volgende citaat.

[Blair’s] poging om in het openbaar Chilcot van repliek te dienen op de dag dat het rapport verscheen, was bijzonder pijnlijk, verwilderd en onsamenhangend; hij scheen zich slechts vaag bewust dat zijn reputatie aan diggelen lag, en dat hij meer is verafschuwd en als mislukt beschouwd dan enig andere tegenwoordige premier. Elke poging tot publieke interventie kan nog slechts een tegenovergesteld effect hebben, zoals vorige zomer toen elke keer dat hij de partijleden smeekte niet te stemmen op de oude, linkse Jeremy Corbyn als partijleider, hij juist bijdroeg aan de zege van Corbyn. Er is overigens geen reden medelijden met de man te hebben – dat heeft hij zelf ruimschoots genoeg, zich beklagend over “het duivels gespuis dat aan zijn ledematen knaagt”, woorden die bij anderen gedachten oproepen aan het door hem veroorzaakte leed van Iraakse mannen, vrouwen en kinderen.

Do have a

Vrolijk kerstfeest

Zo eind december viert de christelijke wereld -vooral met heel veel eten en consumentisme- de geboorte van hun heiland en verlosser. Die had plaats, zo luidt de overlevering, in het land dat sinds de tweede wereldoorlog wordt bezet door mensen met een andere geloof. Voor wie nog twijfelt aan de goede bedoelingen van die bezetters, is er nu een leuk filmpje opgedoken. Op een bruiloft wordt gevierd hoe een Palestijns kindje (samen met zijn ouders) eerder dit jaar werd vermoord (door hun huis in brand te steken). Vanzelfsprekend gaan de moordenaars vrijuit, en wordt plichtmatig wat protest gehoord over het morbide fuifje.

 

Marres Currents #3

Verdrietig

Flag – finally

P48

In juni 2015 begon een Palestijns TV-station, P48, uitzendingen, gericht op de Palestijnse inwoners van Israel. Binnen een maand heeft de Israelische regering de uitzendingen verboden.

P48 verwijst naar het jaartal 1948, toen zo’n 700.000 Palestijenen werden gedeporteerd of anderszins verdreven van huis en haard. Het station beoogde de verhalen te vertellen over die diaspora, in de vertakkingen door de tijd tot het heden. Opdat ook jonge Palestijnen meer kunnen leren over hun wortels. Vanzelfsprekend worden die verhalen -het gaat immers om tweederangs mensen- in het land nooit gehoord in de officiële propaganda-zenders van de joodse staat.
Eén van de gelukkig uitgezonden verhalen betrof een soldaat van de brigade die in 1982 stukken van Libanon bezette. Hij ging in een vluchtelingenkamp in Beirut op zoek naar een Palestijnse vrouw. Zij was als tiener in 1948 uit haar dorp weggejaagd. Toen hij na veel navragen de vrouw eindelijk vond, vertelde de soldaat -opnieuw onderdeel van een bezettignsmacht- dat hij over haar had gehoord van zijn vader – haar vroegere joodse buurman en geliefde.
Dat zijn uiteraard verhalen die niet verteld mogen worden.

 

Kunstakademie

IMG_8072c (Small)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_8056b (Small)