Bonus

De art-director én de copywriter van het reclamebureau hebben nu wel, aan het eind van het jaar, een mooie bonus verdiend. Kom, we doen iets met tegeltjeswijsheid, “maar dan anders”.

 

Captain SKA

VVdA

Wettelijk

Toen de -nog blanke- Zuid-Afrikaanse regering kinderen begon aan te vallen, was dat voor velen het laatste zetje om zich tegen dat regime te keren. Inmiddels blijkt dat er in Israël een wet is aangenomen die de autoriteiten legitimeert kinderen vanaf de leeftijd van twaalf jaar in de gevangenis op te sluiten. De wet geldt, uiteraard, alleen voor mensen van Arabische afkomst, Palestijnen meer in het bijzonder. Het betreft kinderen die zich te buiten gaan aan “terroristische activiteit”. Daar zal een steen die in een kinderknuistje past wel toe gerekend worden.

 

Chilcot

images.duckduckgo.comDoor sommigen de “grootste oorlogsmisdadiger van onze tijd” genoemd verklaart opgetogen in een persconferentie bij het verschijnen van het Chilcot-rapport, dat er eigenlijk niets aan de hand is. Hij heeft van de liefdadigheids-organisatie Save the Children (ook in Nederland actief!) dan ook in 2014 al hun belangrijkste onderscheiding, de Global Legacy Award, ontvangen.

Of, in het Engels van auteur Davies die een boek schreef over de invasie van Irak:

As Prime Minister, Mr. Blair was warned consistently and repeatedly by FCO legal advisers that to invade Iraq would constitute the crime of aggression, which the judges at Nuremberg called the “supreme international crime” because it “contains within itself the accumulated evil of the whole.” In Mr. Blair’s case, the “accumulated evil” now includes hundreds of thousands of people killed, cities and villages reduced to rubble and the destruction of an entire society.

Een van de Engelse betrokkenen noemde Bliar in een emotionele reactie voor de draaiende camra’s “de grootste terrorist” – ik hoop dat hij als zodanig ooit berecht wordt, intussen is zijn reputatie, welke spin er ook op wordt losgelaten, op de mestvaalt goed terecht.

UPDATE 30 september 2016.

De New York Review of Books, 13 oktober 2016, brengt een artikel over het Chilcot-report en enkele andere publikaties onder de titel ‘De eeuwige schande van Tony Blair’. Daaruit het volgende citaat.

[Blair’s] poging om in het openbaar Chilcot van repliek te dienen op de dag dat het rapport verscheen, was bijzonder pijnlijk, verwilderd en onsamenhangend; hij scheen zich slechts vaag bewust dat zijn reputatie aan diggelen lag, en dat hij meer is verafschuwd en als mislukt beschouwd dan enig andere tegenwoordige premier. Elke poging tot publieke interventie kan nog slechts een tegenovergesteld effect hebben, zoals vorige zomer toen elke keer dat hij de partijleden smeekte niet te stemmen op de oude, linkse Jeremy Corbyn als partijleider, hij juist bijdroeg aan de zege van Corbyn. Er is overigens geen reden medelijden met de man te hebben – dat heeft hij zelf ruimschoots genoeg, zich beklagend over “het duivels gespuis dat aan zijn ledematen knaagt”, woorden die bij anderen gedachten oproepen aan het door hem veroorzaakte leed van Iraakse mannen, vrouwen en kinderen.

Do have a

Vrolijk kerstfeest

Zo eind december viert de christelijke wereld -vooral met heel veel eten en consumentisme- de geboorte van hun heiland en verlosser. Die had plaats, zo luidt de overlevering, in het land dat sinds de tweede wereldoorlog wordt bezet door mensen met een andere geloof. Voor wie nog twijfelt aan de goede bedoelingen van die bezetters, is er nu een leuk filmpje opgedoken. Op een bruiloft wordt gevierd hoe een Palestijns kindje (samen met zijn ouders) eerder dit jaar werd vermoord (door hun huis in brand te steken). Vanzelfsprekend gaan de moordenaars vrijuit, en wordt plichtmatig wat protest gehoord over het morbide fuifje.

 

Marres Currents #3

Verdrietig